|
|
| Geschiedenis - Hoe
alles begon... |
|
|
|
| |
|
|
|
|
Aan het woord: oud-lid Ron de Winter
(uit het jubileum - nummer / April 1996)
De Jubileum-commissie
heeft mij gevraagd iets te schrijven over de beginperiode van
Heyendaal. Ik kan dat natuurlijk niet vanaf het begin, want
toen was ik nog geen lid. Wij waren toen als Bandy vereniging
ondergebracht bij Nationale Nederlanden en hadden als binding
met Heyendaal, dat we ieder jaar wat wedstrijden tegen elkaar
speelden. Hieruit vloeide voort dat er al een enkele speler de
overstap maakte naar Heyendaal. Uit de toenmalige
Bandy-vereniging was het volgens mij Sydney Damen, die als
eerste de overstap naar Heyendaal heeft gemaakt. Toen de
Bandy-vereniging ophield te bestaan volgde het grootste deel
van de overige Bandy-spelers.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Wij hadden elke dinsdag en donderdag onze onderlinge wedstrijden
waarbij Appie Sengers (helaas overleden) de lijnen samenstelde
en Leo de scheidsrechter de boel uit elkaar hield. Toen al was
er een vaste kern die de wedstrijden speelden. En ook toen was
er de discussie wie wanneer zou spelen. Al snel kwam de regel
‘wie de uitwedstrijden meedeed werd als eerste opgesteld
voor de thuiswedstrijden’. Een tiental spelers waren waren
er altijd bij; Martien, Jo, Hennie, Ric, Geri, Hans, Wim en
ik. Verder was er Sydney die regelmatig meeging. Dit voor
zover het de spelers betrof. Als
goaltenders hadden we Jos van Hinthem en Hans Geurtsen (Zoef).
Op de trainingsavonden was het toen een gezellige drukte.
Appie had de keus uit genoeg spelers en we speelden regelmatig
op een trainingsavond met 9 tegen 9. Toen gold 3 lijnen als
een slechte opkomst! Verder waren er de jaarlijkse tochten
naar de Ardennen of elders, waar eveneens genoeg
belangstelling voor was.
En geloof het of niet, we gingen jaren achter elkaar op de
zondagavond trainen in Den Bosch gedurende de zomermaanden.
Daar speelden we al snel met allerlei spelers, want voor ons
was er vaak een training van verschillende teams, zodat
toenmalige spelers als Corky de Grouw, William Klooster, Ruud
Koekoek en de toen nog zeer jeugdige Peter van Ooyen met ons
meespeelden. Heyendaal heeft echter altijd een bepaalde
aantrekkingskracht gehad voor spelers die op niveau hebben
gespeeld. Wij
hebben altijd wel spelers in onze gelederen gehad die op
competitie-niveau hebben gespeeld. Zo waren ooit in de loop
der tijd lid van Heyendaal: Hans Ordelmans, Dirk-Jan
Krijenbroek, Frans Ooster-baan, Jacky Wijlemans en Jan Joosten.
En good old Alex Andjelec heeft toch ook heel wat uurtjes
Heyendaal achter zijn naam staan. Ook heden ten dage mag
Heyendaal wat oud-ijshockeyers betreft niet klagen. Maar
tussen al dit ijshockey-geweld hebben de leden van het eerste
uur zich toch staande weten te houden.
| Niet alleen voor spelers was
Heyendaal een leuke vereniging, want links en rechts hebben we door de tijd heen ook wat
aanbiedingen gehad van trainers/coaches om met ons de Nederlandse ijshockey competitie in
te gaan. Na de wedstrijd tegen spelers van oud-Oranje die zich aan het voorbereiden waren
voor een Oldtimers-toernooi in Canada, wat ik nog steeds de leukste wedstrijd ooit vind,
kwam Tonnie de Groot het ook nog eens proberen om ons over te halen met hem de 2e Divisie
in te gaan. |
 |
Martien Aalbers in
aktie |
|
Het plezier voor het ijshockey voor alle Heyendaalleden bleef
echter voorop staan en ook deze keer gingen we niet op het aanbod in. Wij hebben in al die
tijd met Heyendaal heel wat gelachen en zijn bijna overal geweest om te spelen. Nu sluiten
we met de ijshockey ‘badkuip’ Heyendaal, welke ons onze clubnaam heeft gegeven
een tijdperk af, waarvan we zeker weten dat we dit nooit meer gaan beleven. Het is jammer
maar het was ook hard nodig dat we van ijsbaan moeten wisselen en we moeten afwachten wat
de toekomst de ijshockey-vereniging Heyendaal zal brengen. Ik hoop dat het enkel het beste
zal zijn, want dat hebben we onderhand verdiend. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
| |
|
